Hægri-kratar eru ekki í Samfylkingunni

 

Hægri-kratar eru ekki í Samfylkingunni. Þar eru þeir ekki velkomnir. Þetta segir Kolbrún Bergþórsdóttir blaðamaður í pistli sem birtist í Morgunblaðinu. Helstu talsmenn Samfylkingarinnar eru með paranoju gagnvart Sjálfstæðisflokknum en lofa mjög afturhaldið í Vinstri-grænum. Samfylkingin fylgi aðeins gamalli alþýðubandalagsstefnu.

Kolbrún heldur því fram að forystumenn Samfylkingarinnar stundi sína „vinstrisinnuðu pólitík af offorsi” og boði að „Sjálfstæðisflokkurinn sé flokka verstur”:

„Brýnt er fyrir fólki að það verði að halda vöku sinni því það jafngildi þjóðarógæfu að Sjálfstæðisflokkurinn komist aftur til valda. Er þetta nú ekki fullmikil paranoja þegar haft er í huga að Sjálfstæðisflokkurinn er hófsamur borgaralegur flokkur án öfga? Talsmenn Samfylkingar bera svo mikið lof á afturhaldið í Vinstri-grænum og óska eftir áframhaldandi stjórnarsamstarfi við þann flokk. Sennilega vegna þess að Vinstri-grænum er helst talið treysandi til að halda áfram skörulegri baráttu gegn atvinnurekendum – það er að segja hinu illa auðvaldi sem að vísu skaffar fólki vinnu en gerist sekt um að reka fyrirtæki sín með hagnaði. Menn sem efnast á atvinnurekstri eiga ekki upp á pallborðið hjá þessari ríkisstjórn. Þeir þykja afar tortryggilegir og líklegt efni í fjárglæframenn.”

Kolbrún spyr hvort ekki sé kominn tími til að einhver í forsvari fyrir Samfylkinguna fari að tala nútímalega:

„Þegar forystumenn Samfylkingar opna munninn streyma upp úr þeim gamlar lummur, sem eru eins og samdar á flokkskontór Vinstri-grænna. Það er svo að segja ekkert í þessu aumlega ríkisstjórnarsamsulli sem minnir á framsýna pólitík. Samt vilja þingmenn Samfylkingar endilega endurnýja stjórnarsamstarfið.”

Í pistlinum segir Kolbrún að einstaka þingmenn Samfylkingarinnar geti ekki beðið eftir að „losna við Jóhönnu Sigurðardóttur úr formannsstóli”. Þeir mæti í viðtöl og fari með alþekkta þulu um að „margir hafi komið að máli við þá og þeir séu tilbúnir að íhuga að bjóða sig fram í formannsembættið”:

„Þeir bæta svo við að auðvitað njóti Jóhanna gríðarlegra vinsælda – sem er sérkennileg staðhæfing því allir vita að Jóhanna er skelfilega óvinsæl. Þessi sjálfumglöðu formannsefni vilja umfram allt að Samfylkingin haldi áfram sömu lummulegu stefnunni. Stefnu sem er órafjarri frjálslyndri jafnaðarstefnu, og er sennilega bara gömul alþýðubandalagsstefna.”

Kolbrún útilokar ekki að í þingflokki Samfylkingarinnar leynist hægri-krati í felum:

„Kannski væri ráð að þessi einstaklingur yrði háværari svo hægri-kratarnir sem flúðu Samfylkinguna gætu bent á hann og sagt: „Já sko, það er einn réttlátur meðal þeirra!”"